Onze prijsstelling is gebaseerd op alle relevante kosten die wij maken voor het opsturen van de materialen en het uitvoeren van de onderzoeken, zoals personeelskosten, energiekosten en materiaalkosten. In recente jaren zijn wij geconfronteerd met stijgingen van de energiekosten en is de inflatie sterk toegenomen. Het is lastig om een potentiele  toename van de kosten in onze prijzen door te rekenen en te voorkomen dat onze klanten teveel betalen als de verwachte kostenstijging niet gebeurt. Wij hebben er voor gekozen de prijzen scherp te houden en een houdbaarheidsdatum toe te passen. Dat betekent natuurlijk niet dat de mestkit of het pakket niet meer te gebruiken is als de houdbaarheidsdatum verstreken is. Sterker nog, het pakket of de mestkit kan nog gewoon gebruikt worden, het onderzoek wordt nog gewoon uitgevoerd, maar het kan zijn dat wij een kleine toeslag in rekening brengen. Wil je hier meer over weten, neem dan vooral contact met ons op; klik hier

The post Houdbaarheid van de mestkits en groeps- en stalpakketten first appeared on Paard en Mestonderzoek.

Welzijnsprobleem
Iedere paardeneigenaar wil natuurlijk het beste voor zijn paard! Waarschijnlijk is juist dat dé oorzaak van het vaker voorkomen van problemen door zand in de darmen bij paarden. Paarden worden tegenwoordig steeds minder op stal gehouden, en staan steeds vaker buiten. De paarden staan vaker op schrale weides en zandpaddocks om een overvloed aan voedingsstoffen te voorkomen. Omdat we de paarden tegenwoordig wel graag de hele dag ruwvoer willen aanbieden, dus ook als ze buiten staan, wordt er in veel gevallen dagelijks hooi op de schrale weide of paddock gevoerd. Het voeren van hooi op een korte weide of in de paddock verhoogt het risico van zandopname bij paarden. Het is dus zeer aannemelijk dat de toenemende zandproblemen hierdoor veroorzaakt worden.

Vooral aan het einde van het weide seizoen
Bij Paard & Mestonderzoek onderzoeken wij alle monsters die binnen komen als service op de aanwezigheid van zand. In de afgelopen weken zien wij weer steeds vaker zand in de monsters. Het korter wordende gras aan het einde van het zomer seizoen, en het verhuizen van de weide naar de paddocks voor de winter, speelt hier waarschijnlijk een belangrijke rol.

Zand “eten”
Het kan ook zijn dat je jouw paard soms ook zand ziet eten of likken. In dat geval is er iets anders aan de hand. Het kan zijn dat er sprake is van verveling, maar in de meeste gevallen gaat het om een mineralen tekort. In het zand zitten mineralen en op die manier krijgen ze deze binnen.

Probleem serieus nemen
Zand in de darmen van het paard is een probleem dat niet onderschat moet worden. Als het zand zich gaat ophopen in de darmen (dikke darm) kan dit de darmen ernstig beschadigen. De darmbewegingen zullen slechter worden door opgehoopt zand, waardoor er zich weer makkelijker nog meer zand ophoopt. Een neergaande spiraal die zeer ernstig is. Zand in de darmen van het paard kan voor ernstige en zelfs levensgevaarlijke situaties zorgen.

Voorkomen is beter dan genezen
Het is belangrijk de oorzaken van het binnen krijgen van zand te achterhalen. Op de schrale weide blijven de paarden aan het korte gras eten, waarmee ze zand binnen kunnen krijgen. Op de paddock kan het zijn dat de paarden direct van het zand gevoerd krijgen, of gemorst hooi van de zandgrond opeten. Moeten de paarden dan maar weer meer op stal staan en alleen op stal eten? Nee, dat is niet de meest paardvriendelijke oplossing natuurlijk. En gelukkig zijn er nog een heel aantal andere maatregelen die je kunt nemen.
Er zijn handige voersystemen om het morsen van hooi op de zandbodem zoveel mogelijk tegen te gaan. Maar iedere paardenhouder weet hoe lastig het is om paarden te leren netjes (met mes en vork) te eten. Hoe goed je ook je best doet er belanden altijd plukken hooi naast het voersysteem, deze restjes eten de paarden later weer op. Kijk daarom ook eens kritisch waar het eventueel gemorst hooi terecht komt. Het is verstandig de ruimte rondom het voersysteem zandvrijhouden door de verharden of bijvoorbeeld rubberen matten neer te leggen.
Een hooinet of voersysteem op een verharde uitloop die goed zandvrij gehouden wordt kan al een mooie verbetering zijn. Daarnaast kun je een hooinet ook nog boven een groot voerkrat hangen zodat daar het (meeste) gemorste hooi invalt.
Het is belangrijk te realiseren dat deze maatregelen om te voorkomen dat het paard zand binnen krijgt, noodzakelijk zijn om problemen te voorkomen. Maatregelen om zand af te voeren uit de darmen van het paard zijn nooit een oplossing als er niet iets aan de oorzaak wordt gedaan.

Wanneer het gaat om het eten van zand, dan zou het kunnen helpen om een liksteen op te hangen. Als er al een liksteen aangeboden wordt, dan kan het verstandig zijn om te kijken of een liksteen met een andere mineralensamenstelling wel helpt.

Maatregelen als je paard zand in de darmen heeft
Het belangrijk om te weten wat je zelf kunt doen om je paard te helpen eventueel binnen gekregen zand weer af te voeren. Er bestaan middelen die een zandafvoerend effect hebben in de darmen van het paard. Een stof die hiervoor veel wordt gebruikt, en goed werkzaam lijkt te zijn in praktijk, is Psyllium (zaad of husk). Psyllium vormt een soort slijmerig substantie waar het zand zich aanbind en werkt laxerend. Op die manier wordt zand, na het voeren van psyllium, naar buiten afgevoerd. Psyllium kan ook gecombineerd worden met pre/probiotica, Magnesium Sulfaat of oliën. Er zijn verschillende aantal artikelen die erop wijzen dat deze stoffen elkaars werkzaamheid kunnen versterken (Landes et al 2008; Niinistö et al 2014 en Hotwagner en Iben 2007). De oliën en Magnesium Sulfaat zorgen waarschijnlijk voor een extra laxerend effect, waar de pre/probiotica de darmen zullen ondersteunen in hun herstel en daarmee de darmbewegingen wellicht sneller normaliseren. Het is goed om je te realiseren dat niet altijd alle paarden goed zand afvoeren door het geven van een psyllium kuur. Neem daarom zandopname serieus en probeer dit vooral te voorkomen.

Psyllium
Wie het internet afstruint komt verschillende adviezen tegen over het gebruik van psyllium. Aangezien de werking van psyllium in de darmen van het paard nog lang niet volledig begrepen en onderzocht is, is het moeilijk om hier duidelijk waar- en onwaarheden van elkaar te onderscheiden. Een aantal feitjes op een rij:

• Psyllium kan worden afgebroken in de darmen van het paard en daardoor zijn werkzaamheid verliezen. Om deze reden kan het verstandig zijn psyllium niet nat te maken voor het voeren.
• Psyllium werkt laxerend, hierdoor kan opname van andere voedingsstoffen verminderd worden. Daarnaast wennen de darmen ook aan psyllium waardoor ze het beter/makkelijker gaan afbreken als het regelmatig gevoerd wordt. Om deze redenen wordt aangeraden maximaal 1 keer maand een psyllium kuur te geven aan je paard.
• Psyllium is er in verschillende vormen; zaad, husk en poeder. Het is niet aangetoond welke vorm beter werkt. Het zaadje wordt wellicht moeilijker afgebroken en blijft daarmee langer werkzaam in het maagdarmkanaal. Aan de andere kant vormen de fijnere vormen (husk en poeder) en grotere massa doordat er meer vocht wordt opgenomen.

Altijd alert zijn op symptomen
Vertoont je paard symptomen van koliek, dunne ontlasting en vermagering, raadpleeg dan altijd een dierenarts! Geef daarbij altijd duidelijk aan of je paard eventueel zand binnen heeft kunnen krijgen ondanks alle preventieve maatregelen die je hebt genomen.

The post Zand in de mest (en darmen) first appeared on Paard en Mestonderzoek.

Als je paard op een (nieuwe) pensionstal komt te staan, zijn er verschillende factoren waar je rekening mee moet houden. Natuurlijk zijn er zaken waar de meeste paardeneigenaren wel aan denken zoals; krijgt het paard de beweging/weidegang die ik wil voor mijn paard, voldoet de stal aan mijn eisen, wordt er voldoende en de juiste bodembedekking gebruikt, hoe is het gesteld met de kwaliteit en hoeveelheid van het aangeboden ruwvoer, en is het een “doe-het-zelf” stal, of is het all-inclusive?

Afhankelijk van het type ruiter dat je bent spelen er natuurlijk ook andere zaken mee; zijn er goede uitrijdmogelijkheden dichtbij? Is er een buiten en/of binnen rijbak? Is er een longeercirkel of misschien zelfs een stapmolen? Uiteindelijk wil je natuurlijk het beste voor het welzijn van het paard en jezelf. Maar er is 1 belangrijk onderwerp dat wel wat meer aandacht zou mogen hebben en dat is het hoe het gesteld is met het wormmanagement. Hoe meer paarden er bij elkaar staan, des te belangrijker het wormmanagement wordt. De paarden worden immers in potentie aan grotere risico’s blootgesteld. Waar moet je op letten om er zeker van te zijn dat je ook op dit gebied het beste kiest voor het welzijn van jouw paard?

Beschikt de stal over een wormmanagement programma?
De belangrijkste vraag die je beantwoord wilt zien is; beschikt de stal over een wormmanagement programma dat gedurende het jaar structureel wordt uitgevoerd? En dan wil je natuurlijk ook weten hoe het gesteld is met de kennis van de staleigenaar van de verschillende wormsoorten bij paarden, hun cyclus, de infectierisico’s, resistentieroblematiek, kennis van mogelijke preventieve maatregelen en de juiste aanpak om wormen te bestrijden en zoveel mogelijk te voorkomen. Óf maakt de staleigenaar voor het wormmanagement gebruik van de expertise van gespecialiseerde laboratoria zoals HippoSupport?

Wormmanagement dat gebaseerd is op de traditionele opvattingen van meerdere keren per jaar blind ontwormen, zijn nadelig voor het welzijn van het paard. Ze worden immers bloot gesteld aan chemicaliën die ze in veel gevallen helemaal niet nodig hebben en het werkt wormresistentie in de hand. Uit de praktijkcijfers van HippoSupport blijkt dat maar liefst 81% van de paarden onnodig ontwormd wordt wanneer er geen mestonderzoek wordt gedaan. De laatste decennia van blind ontwormen hebben er voor gezorgd dat veel wormen resistent zijn tegen bepaalde wormmiddelen. Daarnaast zorgt wormmanagement dat gebaseerd is op blind ontwormen voor schijnveiligheid. Zonder mestonderzoek weet je nooit of je wormmanagement wel voldoende effectief is. Je loopt potentieel dus een enorm risico, zonder dat je het weet en erger nog, er zelfs vanuit gaat dat je het juiste doet voor het welzijn van je paard.

Een stal waar helemaal geen wormmanagement programma geïmplementeerd is, brengt extra grote risico’s met zich mee, omdat eventuele worminfecties niet bekend zijn en door dat ze niet behandeld worden, ook nog eens zorgen voor een zware infectiedruk op de beschikbare weides.

Ervaringen uit de praktijk laten zien dat stallen die het wormmanagement baseren op mestonderzoek minder wormkuren in hoeven te zetten, beter in staat zijn om preventieve maatregelen doeltreffend in te zetten en de risico’s op worminfecties beter onder controle zijn. De staleigenaar en paardeneigenaren krijgen daardoor veel meer grip op het wormmanagement en er ontstaat goed inzicht in de natuurlijke weerstand en individuele gevoeligheid van de paarden tegen worminfecties.

Wie is er verantwoordelijk voor het opstellen en uitvoeren van het wormmanagement programma?
In de ideale situatie wordt het wormmanagement programma uitgevoerd door de staleigenaar. Deze zorgt voor het uit laten voeren van de mestonderzoeken, het afstemmen en uit (laten) voeren van de benodigde acties naar aanleiding van de uitslagen en zorgt voor de benodigde wormmiddelen bij de dierenarts. Hierdoor kan op de meest efficiënte manier worden gewerkt én ligt het totale overzicht van de situatie op stal bij 1 persoon. Als de verantwoordelijkheid hiervoor niet bij de staleigenaar ligt, dan is het zeker aan te raden deze in ieder geval bij 1 ander te beleggen en niet bij verschillende mensen.

Hoe wordt er om gegaan met het weidebeleid?
Het weidebeleid is een belangrijk element van het totale wormmanagement. De weide maakt immers een onderdeel uit van de wormcyclus en het is daarmee een van de belangrijkste bronnen voor worminfecties. De focus bij het weidebeleid moet daarom liggen op het zoveel mogelijk doorbreken van de wormcyclus en het voor de wormen zo onaantrekkelijk mogelijk maken van de omstandigheden. Er zijn verschillende preventieve maatregelen die genomen kunnen worden om dit doel te bereiken. De ervaring in de praktijk is dat het vaak een combinatie van factoren is waarmee het beste resultaat behaald wordt.

Stallen waar preventieve maatregelen goed geïmplementeerd zijn kun je herkennen aan weides die netjes kortgemaaid zijn, waar de mest uit verwijderd is, die regelmatig gesleept worden, waar weides regelmatig “rust” krijgen. Ook het laten grazen van bijvoorbeeld schapen is een teken van goed weidebeleid. De paddocks zijn mestvrij en de mesthoop ligt op ruim voldoende afstand van de weides.

Hoewel de weide de belangrijkste bron van infecties is, heeft recent onderzoek uitgewezen dat ook de stal een belangrijke bron van infecties kan zijn. Hier geldt hetzelfde als het weidebeleid; mest en natte plekken regelmatig uit de stal halen en bij voorkeur geen potstallen. Deze kunnen een belangrijke bron van infecties vormen.

Nieuwkomers op stal
Een belangrijke bron van worminfecties, is het introduceren van nieuwe paarden. Bij voorkeur wordt bij nieuwe paarden mestonderzoek gedaan voordat ze op het terrein komen. Als dat niet mogelijk is, dan moeten ze na hun aankomst zoveel mogelijk apart gehouden worden, totdat op basis van mestonderzoek duidelijk is of er sprake is van een worminfectie of niet. Gedurende die tijd moet hun mest strikt verwijderd worden uit de weide en/of de paddock. Pas na het mestonderzoek, en een eventuele behandeling, mogen de nieuwelingen geïntroduceerd worden in de kudde. Het is aan te bevelen om deze periode zo kort mogelijk te houden. HippoSupport streeft er daarom ook naar om uitslagen binnen 24 uur te verstrekken, om daarmee de stress voor het paard en zijn eigenaar tot een minimum te beperken.

The post Gaat je paard naar een nieuwe stal? Denk hier dan aan! first appeared on Paard en Mestonderzoek.

Tijd om daar iets aan te veranderen! Wij hebben alvast een paar tips op een rijtje gezet die je misschien kunnen helpen om ook bij dat “lastige” paard de wormkuur toe te kunnen dienen.

1. Vul een lege (schone) spuit met iets lekkers en oefen daarmee.
Het eerst wat je zou kunnen proberen om je paard te laten wennen aan de spuit, is om een lege spuit helemaal goed schoon te maken van binnen en van buiten. Daarna vul je hem met iets lekkers (afhankelijk van wat je paard lekker vindt) zoals vla, appelstroop of appelmoes. Smeer ook iets aan het uiteinde van de spuit zodat je paard snel doorkrijgt dat er misschien iets lekkers in zit.

2. De wormspuit-in-een-wortel-methode

Op facebook kwamen wij een hele handige tip tegen die wij graag met jullie delen. Je holt heel simpel een grote winterpeen uit, steekt de wormspuit er in en je kunt via de wortel de de wormkuur toedienen. Let wel een beetje op met de gulzige types, voor je het weet bijten flink op de spuit…. (Fotos: Clare Thomas)

3. Timing is everything
Als je begint, zorg dan dat je de spuit dichtbij genoeg houdt, zodat je paard de spuit kan zien. Het zou kunnen dat je paard een beetje onrustig wordt, maar waarschijnlijk zal hij zich nog niet direct terugtrekken.

Vervolgens leg je de spuit op zijn lijf, bij voorbeeld op de boeg of onderaan de nek, afhankelijk van hoe het paard reageert op de spuit.

Timing is essentieel, zodra het paard stilstaat nadat je de spuit tegen het lijf aanhoudt, haal je de spuit weg.

Ga geleidelijk omhoog langs de nek richting het hoofd. Doe dit in kleine stapjes, tot je uiteindelijk bij de kaak en de mond uitkomt en je de buitenkant van de mond kunt aanraken met de spuit. Wordt het paard te gespannen? Neem dan een stapje terug en bevestig de eerdere fasen goed.

Wat je je paard hiermee wilt leren is dat, ondanks dat het paard de spuit niet in de buurt van zijn gezicht wil, hij alleen maar braaf stil hoeft te staan en dat je dan de spuit weghaalt.

4. Beloon goed gedrag
Afhankelijk van wat je eigen voorkeur is voor het belonen van je paard zou je, in aanvulling op het weghalen van de spuit bij goed gedrag, ook een beloning kunnen geven.
Om de timing goed te krijgen, zou je gebruik kunnen maken van clicker training. Als het paard braaf stil staat terwijl je de spuit op de gewenste plek houdt, zou je tegelijkertijd de spuit weg kunnen halen en clicken met de clicker én een beloning geven (zoals gezegd, afhankelijk van je eigen voorkeuren).

5. Werk in alle rust en neem de tijd
Zorg om te beginnen dat je echt de tijd neemt voor het trainen. Voorkom zoveel mogelijk andere stressvolle activiteiten, zodat jouw paard aandacht heeft voor waar jullie mee bezig zijn.

Zodra je paard de spuit bij zijn mond accepteert, kun je de punt van de spuit voorzichtig tussen de lippen doen. Bij voorkeur met iets lekkers op de punt. Hierdoor associeert je paard de spuit ook met iets positiefs.

Je kunt nu langzaamaan doorgaan door iets lekkers uit de spuit in zijn mond te spuiten. (Zie tip 1 voor iets lekkers). Als het moment dan daar is om ook echt de wormspuit met het wormmiddel toe te dienen, is hij gewend aan het proces en zal hij de spuit bij de mond accepteren.

Dit hele proces hoeft niet in 1 dag doorlopen te worden. Begin ruim van te voren en doe het in het tempo dat je paard accepteert.

6. Ga er vanuit dat het lukt
Of het nu gaat om een paard dat moeilijk doet met trailerladen, of met een wormspuit; jouw houding en instelling zijn essentieel. Als je aan het hele proces begint met de instelling “het gaat toch niet werken”, begin er dan vooral niet aan. Als jij er vanuit gaat dat het lukt en je neemt de tijd om je paard te begeleiden in dit proces, dan is de kans op succes veel groter.

7. Vertel ons jouw tips!
Heb jij nog tips die je wilt delen? Vertel het ons.

The post Tips om je paard een wormspuit te geven first appeared on Paard en Mestonderzoek.